Abstracte schilderijen

Abstracte schilderijen : nieuwe realiteit

Abstracte schilderijen zijn schilderijen die objecten, personen, en omgevingen niet natuurgetrouw weergeven. In abstracte schilderijen zal veelvuldig gebruik gemaakt worden van kleuren en vormen die afwijken van de werkelijkheid. De eerste abstracte werken werden gemaakt in het begin van de 20ste eeuw waarbij de term hoofdzakelijk gebruikt werd om schilderijen mee aan te duiden die aanleunen bij het Kubisme en het Futurisme. Deze schilderijen toonden echte objecten of personen in een sterk vereenvoudigde vorm waardoor alleen de illusie van het oorspronkelijke object zichtbaar was.

© www.helena-olewicz.be

Abstracte schilderijen zijn duidelijk een fenomeen van het begin van de 20ste eeuw. Deze schildervorm kwam in eerste instantie alleen voor in de westerse cultuur, maar wel in meerdere landen tegelijkertijd. Het is daarom niet duidelijk wie de eerste beoefenaar van de abstracte schilderkunst was. De start van de abstracte schilderkunst kan liggen in Frankrijk, Rusland, Nederland, of Italië. Sommige bronnen spreken van nog andere landen. Wat wel vast staat is dat deze schildertechniek de kop opstak als cultureel fenomeen en niet zozeer als de uitvinding van een individueel schilder.

Abstracte schilderijen : surrealime is spontaniteit

© www.helena-olewicz.be

Het surrealisme is de belangrijke voorloper van de abstracte schilderkunst. Bij het surrealisme ligt de nadruk op het spontane tot stand komen van het werk, waarbij het onderbewuste een grote rol speelt. Het abstracte surrealisme heeft op stijlgebied veel overeenkomsten met het werk van Russiche schilders uit het begin van de twintigste eeuw. De abstracte schilderijen die toen gemaakt werden waren van een zodanig grote omvang en complexiteit dat er vooraf wel werd over nagedacht hoe men te werk zou gaan. Toch kan men in deze werken nog steeds de spontaniteit van het surrealisme terugvinden. De nadruk lag toen ook vooral op het op doek zetten van gevoelens die uit het onderbewuste voortkwamen, dewelke regelmatig een spirituele betekenis hadden.

Het abstracte expressionisme kende een sterke groei tijdens de tweede wereldoorlog en wist een plaats te veroveren in sommige van de grootste gallerijen ter wereld. Het grote succes van deze schildervorm kwam voort uit de strenge censuur die de meeste landen (en vooral de Verenigde Staten) na de tweede wereldoorlog hanteerden. De kunstenaar kon dankzij zijn abstracte schilderijen toch nog een politiek getinte boodschap meegeven aan het publiek, zonder dan het werk ten prooi viel aan de strenge censuur. En hoewel deze boodschap niet altijd even duidelijk was voor het gewone publiek, konden insiders en kenners de werken probleemloos ontleden en de boodschap verder doorvertellen.

Kunstkenners erkende het abstracte expressionisme als de meest pure vorm van schilderkunst, tot leven gekomen uit de ziel en geschilderd met het hart. Een hoogtepunt in de schilderkunst van ongekende esthetische waarde.

+ Nuttige links
+ Kunst nieuws